Als alle weergoden samenkomen

Het nieuws stond er vol mee. Geen corona deze keer, zelfs niet de schaatspret die nog komen zou, maar een ander schijnbaar wonderlijk fenomeen: winterkampeerders. En dat in het meest gure weekend dat ik in mijn lange leven heb meegemaakt. Code rood, een sneeuwstorm, hoogwater. Alle weergoden kwamen op hetzelfde moment samen. En de natuurkampeerterreinen... Lees verder →

Minimale voorzieningen, maximaal natuur

Wildkamperen in Nederland is nauwelijks meer mogelijk, vooral na het sluiten van de paalkampeerplaatsen dit voorjaar. Ons land is te klein, te vol en de natuur wordt te vaak als discotheek gebruikt. Ik bivakkeer nog regelmatig in het wild - zonder tent, zonder vuur te maken - omdat ik na een lange fiets- of wandeltocht... Lees verder →

Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Crafting: primitieve en traditionele technieken

Het is een flinke klus om gebruiksvoorwerpen zelf te maken. Een machine kan het vrijwel altijd beter, in ieder geval sneller en meestal ook met minder grondstoffen. Handgemaakt is ambachtelijk en het heeft meer sfeer, dat wel, maar het is niet per definitie duurzamer. Dat betekent niet dat craften - dingen (op traditionele manier) met... Lees verder →

Alpen: Offroad bikepacken in Tirol

We hebben de route onderweg gemaakt en steeds bijgewerkt. Slapen deden we in hotels, berghutten en in de bivakzak. Onvoorbereid op pad. Geen route, geen treinreservering, een gescheurde achterband (merkten we na een halve dag fietsen). Het was moeilijk om plannen te maken met alle continu veranderende coronaregels. Maar daardoor werd het misschien de meest... Lees verder →

Wandelretraite met O’Donohue

Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij... Lees verder →

Thee (of wat daar voor door moet gaan)

Het was makkelijk om een cynische blog te schrijven over de koffie-obsessie van Erik, maar moeilijker om met zelfspot over thee te schrijven. Ik zag dus een keer een filmpje over een Japanse theeceremonie in de Ardennen. Nacht, kampvuur, grote gietijzeren ketel, zware kopjes, meditatieve kruiden. En het raakte me. In de thee zat een... Lees verder →

Wild voedsel: jagen en verzamelen in een moderne wereld

Wild voedsel. Stoofpot met brandnetels, in mos gestoomde vis met rozemarijn en gebakken sponszwam met een beetje kruidenzout. Ik heb de hele regenachtige maand februari gebruikt om op calorieën te studeren. De natuur heeft een hoop te bieden als je honger hebt. Toch is het een romantische gedachte dat je ver komt zonder supermarkt. Jagen... Lees verder →

Koffie (of wat daar voor door moet gaan)

Ik heb nooit koffie gedronken. Ik denk dat ik het wel lekker vind, want ik houd van bitter. Soms neem ik een klein slokje espresso. Het is net als wanneer je voor het eerst bier drinkt. Je hele gezicht vertrekt terwijl je denkt: hier kan ik wel aan wennen. Ik heb koffiedrinken op heel jonge... Lees verder →

Lichtgewicht reizen: eetbare natuur

Ik mis het wandelen. De computer roept, niet alleen op het werk, maar ook als ik thuis ben, want er is ineens weer zoveel leuks te doen, zoals eindeloos reviews over lichtgewicht brandertjes lezen. Het liefste trek ik met niks de natuur in, want meer eenvoud is meer magie, maar dat is een romantisch idee,... Lees verder →

Twintig uur bij -20

Ik ben al een tijdje in nationaal park Pyhä-Luosto. Als ik uit mijn huisje stap, loop ik tegen een rots aan. Het is een afgeronde piek die de helft van de tijd in de wolken zit, met daar omheen smeltwatervlaktes en moeras. Als het helder is, kan ik tot in Rusland kijken. Het lijkt dan... Lees verder →

Handboek zelfredzaamheid

Door een storm lag het treinverkeer stil. De mensen die op het station stonden te wachten kregen het koud, ze hadden honger en hun telefoon was leeg. Het duurde frustrerend lang voordat die vervangende bussen en gratis koffie kwamen. Aan het gejammer te horen, dachten ze zowat dat ze doodgingen. Niemand lijkt voorbereid op weer,... Lees verder →

Leven in de wildernis

Een paar maanden geleden zag ik het boek al in de winkel liggen: Mijn leven in de wildernis van Miriam Lancewood. Geposeerde, kazige foto, slappe titel, duur, grote sticker: “Gezien bij Floortje Dessing!” Snel weer terug op de plank, dat ga ik niet lezen. Toch moest het verhaal wel boeiend zijn. Miriam Lancewood verhuisde van... Lees verder →

Winterbivak op Schiermonnikoog

In november is het koud en nat, ook op Schiermonnikoog. Ik slaap vier nachten in een kampeerboerderij, wachtend op beter weer. En dan, eindelijk, een nacht onder een zeil op het wad. Ik ben niet echt voorbereid, maar ik heb een slaapzak, matje en een grondzeil dat net groot genoeg is voor mijn hoofd. Bij de... Lees verder →

Survivaltraining: eetbare planten

Het seizoen is nog niet begonnen of ik had alweer twee teken te pakken. Een week later werd ik ziek en zat ik tien dagen aan de antibiotica. De teek floreert, vooral in het voorjaar, als hij dorstig op zoek naar vers bloed gaat. Binnen blijven is niet echt een optie. Ik had net Captain Fantastic... Lees verder →

Winterbivak Austerlitz

Het sneeuwde niet eens, maar kwam aardig in de buurt. We zijn maar 24 uur weggeweest, een korte winterbivak in de bossen bij Austerlitz. Iedereen verklaarde ons voor gek, want kou, nattigheid, enz. Maar wat bleek? We deelden de paalcamping met tien anderen! Waarvan vijf kinderen, heel schattig met kleine mutsjes en rugtasjes. Ze hadden al... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑