De uitputtingsslag van een droom

Ik voel me een boot zonder brandstof die alleen vooruit komt als de wind de goede kant op staat. Ik bedoel dat ik moe ben, te moe om te zien hoeveel leven hier is. Sinds we hier wonen zijn we nog niet veel in de Grote Natuur geweest. We hebben alleen wat om het huis... Lees verder →

Consuminderen? Dit kocht ik in een jaar

Wat een mooi idee om alleen te kopen wat je echt nodig hebt. De simpele basisdingen van het leven, niet meer. Veel kan dat niet zijn, toch? Wel dus, ontdekte ik. Al kun je lang discussiëren over wat 'echt nodig' betekent. By the words, necessary of life, I mean whatever (...) has been from the... Lees verder →

Doei social media (tot later)

Ik zit in zo'n periode waarin ik genoeg heb van alles wat op social media lijkt. Ik heb Instagram en Facebook van mijn telefoon gehaald en ben gestopt met Youtube-vlogs doorklikken. Aan TikTok begin ik niet eens, veel te verslavend. De gesponsorde posts, de digitale bubbels vol fantasieloos kopieergedrag en de overspannen influencer-cultuur maken me... Lees verder →

Wandelretraite met Valters Paintner

Sinds het begin van de coronacrisis lonkt alles wat enigszins als buitenland voelt. Of in ieder geval een afleiding is van het dagelijkse gedoe. Permanent samen thuiswerken in een eenkamerappartement gaat boven alle verwachting goed. Een huis bouwen is meestal leuk. Maar na maandenlang praktische blabla en veel stres ben ik nogal moe. De inspiratie... Lees verder →

1% voor de aarde

Een tijdje terug kwam ik een bijzondere vrouw tegen in een krant. Ze is een soort hack-pro/self-made miljonair die waterdichte beveiligingssystemen bouwt. Haar levensdoel is niet om zoveel mogelijk tijd en geld voor zichzelf te verzamelen, maar om de wereld groener en eerlijker te maken. Ze werkt alleen voor bedrijven waar ze zelf achter staat... Lees verder →

Schrijven op de Hoge Veluwe

Ik heb last van een toenemend gevoel dat er iets verschrikkelijks gaat gebeuren. Aan de oppervlakte loopt alles wel lekker - werk, huis, hobby's - maar daaronder gaat vaker dan normaal het licht uit. Ik ben niet depressief, daarvoor vind ik de wereld te mooi, ik ben alleen zo verschrikkelijk moe de hele tijd en... Lees verder →

Huwelijksreis in het woeste Nederlandse noorden

Na ons trouwweekend stapten we op de fiets voor een exotische huwelijksreis. Ik snapte dat fenomeen nooit. Vroeger leerde je elkaar pas tijdens de huwelijksreis kennen, maar ik dacht dat het dezer dagen niet meer was dan een goed excuus voor een decadente vakantie. Nu we er zelf aan begonnen ging ik steeds meer vermoeden... Lees verder →

Bruiloft in het bos

Waarom zou je trouwen? Ik heb daar nooit lang bij stil gestaan. Wel bij zo goed als alle andere denkbare relatievraagstukken maar niet bij deze. Het leek me zo simpel. Is liefde niet genoeg? Jawel. Maar trouwen is gewoon leuk. Vrijdag 2 oktober zijn we getrouwd. Pas toen we onze bruiloft gingen voorbereiden ontdekte ik... Lees verder →

Mediteren

Na drie jaar pauze ben ik weer met mediteren begonnen. Mijn meditatiekussen lag als deurstopper in de gang. Ik heb hem pas nog gewassen omdat het stof op de vloer zich in zwarte lijntjes tussen de vezels verzameld had. Hij was dieppaars maar is nu vaalroze. Het was niet moeilijk om te gaan zitten en... Lees verder →

Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Wandelretraite met O’Donohue

Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij... Lees verder →

Computers draaien niet op sterrenstof

Ik bestelde laatst een boekje van 20 pagina's. Het moest gedrukt, van Engeland naar Nederland getransporteerd en bij me thuis bezorgd worden. En dat terwijl het online gratis beschikbaar was. Het was nota bene een milieumanifest. In de introductie stond dan ook het boze commentaar van lezers: als je om het milieu geeft, verspreid je... Lees verder →

Normaal

We staan aan de rand van Normaal om over de verdorde velden uit te kijken. Dicht bij de grond één bloem, een narcis, de eerste van het jaar. Het leven zit erin. Met lange gevlekte poten en een bruin lijf deze keer. Ik had hem sinds het begin van de crisis niet gezien, maar hij... Lees verder →

De lente in huis (#natureisourhome)

Ik schrijf zelden over actualiteit, omdat actualiteit altijd hetzelfde voelt. Een president zegt iets stoms, de economie groeit niet hard genoeg, de natuur wordt vernield, repeat. Het raakt me wel, soms voel ik me aangesproken. Maar het heeft niet echt impact op mijn leven. Ik dacht dat corona ook niet echt impact zou hebben op... Lees verder →

Verbeelding in de Russische bossen

Ik kreeg het boek Foon, van Marente de Moor, via de post met een kaartje van mamma. 'Hier alvast wat inspiratie voor koude oorden.' De kaft ziet er dreigend uit, een donker houten huis tussen zwarte bomen. Het Wereldnatuurfonds noemt het een verhaal vol geluiden uit de oerwereld. En de roman kreeg de Jan Wolkers... Lees verder →

De magie in een storm

Het is moeilijk uit te leggen dat er magie in een storm zit. De afgelopen week was het guur buiten. Bij collega's waaiden de dakpannen van het dak, de treinen reden niet, kelders liepen vol water. In onze plaatselijke klimhal was het dak op drie plaatsen lek en stroomde het water in modderige stroompjes langs... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑