De magie in een storm

Het is moeilijk uit te leggen dat er magie in een storm zit. De afgelopen week was het guur buiten. Bij collega's waaiden de dakpannen van het dak, de treinen reden niet, kelders liepen vol water. In onze plaatselijke klimhal was het dak op drie plaatsen lek en stroomde het water in modderige stroompjes langs... Lees verder →

Minimalisme

Minimalisme is populair geworden. De media lopen over van ontspullen en onthaasten. In een wereld die steeds complexer wordt willen veel mensen het weer wat simpeler maken. Door minder te bezitten en minder te moeten leef je bewuster en ben je vrijer, is de boodschap. Maar er is ook veel kritiek. Minimalisme zou niet meer... Lees verder →

Eenvoud als oplossing voor het milieuprobleem

Het klimaat- en milieuprobleem lijkt een onoplosbaar monster. De wereld protesteerde afgelopen week. Vrijdag staakten we in Den Haag met zo'n 30.000 man. Langzaam verandert er wat, maar is het snel genoeg? Business as usual gaat door. En dat betekent dat er in 2050 meer plastic in de oceanen zit dan vis, landbouwopbrengsten blijven dalen... Lees verder →

Wonen in de Randstad

Ik wilde thuis zijn. In de zon met de balkondeur open, schrijven, tot de rust en eenvoud er bij neervielen. Maar in Lapland, ver weg van alles wat druk, lawaaiig, vies en ingewikkeld is, was ik de Randstad vergeten. Die rare Randstad, los van de wereld en tegelijkertijd er middenin. In februari kwam ik terug... Lees verder →

Wandelen door het landschap van de geest

Er is een landschap van oude wegen die sporen in de geest achterlaten. Je ziet ze niet, of niet altijd. Het landschap, de wegen, de sporen en de geest. Tot je er op let, of iemand het aanwijst. Dan gebeuren er magische dingen. Ik denk aan Schotland. Op de Buiten-Hebriden kwam ik voor het eerst... Lees verder →

De magie van het donker

In de polder, vlak voor zonsondergang. Ik ben al tien eenden tegengekomen die op zijn kop in het water hangen. Mensen zijn schaars. De stadsregio Rotterdam heeft 1,2 miljoen inwoners, maar in het donker zijn ze hier niet. Ook de straatverlichting ontbreekt. Tussen Schiedam, Delft en het Westland liggen kilometers aan onverlichte fietspaden. En als... Lees verder →

Thuiskomen na vier maanden winterreis

Vier maanden is kort. Het was zo voorbij. En toch zag de wereld er heel anders uit toen ik thuiskwam. Omdat ik dat in real life niet zo een, twee, drie onder woorden kan brengen, heb ik alvast de vragen beantwoord die iedereen straks gaat stellen: 1. Wat was het hoogtepunt? Het bivakkeren in Pyhä... Lees verder →

Twintig uur bij -20

Ik ben al een tijdje in nationaal park Pyhä-Luosto. Als ik uit mijn huisje stap, loop ik tegen een rots aan. Het is een afgeronde piek die de helft van de tijd in de wolken zit, met daar omheen smeltwatervlaktes en moeras. Als het helder is, kan ik tot in Rusland kijken. Het lijkt dan... Lees verder →

Groot avontuur, ook al is alles al een keer gedaan

Tot de 18e eeuw was het een achterlijk idee dat je voor je gezondheid, lol of persoonlijke ontwikkeling een berg beklom, boswandeling maakte of een strand bezocht. Het concept 'persoonlijke ontwikkeling' bestond überhaupt niet. Je overleefde, en als je iets nastreefde, was dat de ontmoeting met God in het hiernamaals. De Verlichting en Romantiek brachten... Lees verder →

De gouden regel voor geluk

Je stuit wel eens op van die lijstjes die iedereen lijkt te delen maar waar niemand iets aan heeft. Over hoe je gelukkig kunt worden. Er staat nooit wat nieuws in. Maar het risico van niet klikken en een levensveranderend inzicht missen is te groot. Dus klik je toch en hoop je er het beste... Lees verder →

Verhuizen: wandelen van Amsterdam naar Schiedam

Schiedam is een eind lopen vanuit mijn oude huis. Vier dagen en vijfenzeventig kilometer. Verhuizen kost tijd, voor andere dingen moet tijd gemaakt worden. Zoals langzaam wennen aan een nieuwe woonplaats. Deze blog moest dan wel weer een beetje afgeraffeld worden. Maarja, gelukkig hebben we de foto's nog. Amsterdam Schiedam Op dag 1 zit ik wat... Lees verder →

Pelgrim

Al twee dagen struinde ik met mijn aantekeningenboek door die tuin. Achterin stond een bankje, verscholen onder een paar hoge taxusbomen en een baan zonlicht. Terwijl ik daar elk minuscuul detail van de vierkante meter om me heen op de foto probeerde te krijgen, kroop het lieveheersbeestje langs. Heel stil kwam hij over het hout naar... Lees verder →

De herinnering van het groen

Gister stond er nog lavendel in, maar nu zijn de bakken leeg. Station Zuid ziet er kaal uit in het grijze herfstweer. Het waren mijn favoriete planten. Mijn dagelijkse shot natuur tussen alle asfalt, glas en anti-allergietapijt. Ik reis heel regelmatig tussen Amsterdam en Rotterdam - in de ene stad woon ik, in de andere werk ik.... Lees verder →

Als verlangen groter wordt dan angst

Als je ergens ontevreden over bent, moet je het veranderen. Als je iets graag wilt, moet je het doen. Gewoon doen! Ik weet het niet hoor, maar ik word nogal ongelukkig van dat soort uitspraken. De afgelopen twee jaar heb ik daar zo mee lopen worstelen. Ik wilde een simpel en natuurlijk leven, maar het lukte... Lees verder →

Werken vanaf de camping

De laatste tijd sta ik steeds vaker door de week op een camping. Van daaruit fiets ik naar mijn werk. Klinkt als de ideale combinatie, toch? Of niet? Zie hier het resultaat van een klein experiment. In de Randstad wonen is stom. Het lijkt me namelijk heerlijk om op een stuk groen in een eenvoudig onderkomen te... Lees verder →

Waarom geloven mensen?

Eigenlijk is het weer tijd voor een stukje over minimalisme of epische outdooravonturen, maar ik kan het niet laten om iets over afgelopen weekend te schrijven. Ik zat een paar dagen in een klooster. Dus sorry, maar het wordt toch een hoogdravend zelfinzichtverhaal. Mijn huisgenoot had me meegevraagd naar de Abdij van de Benedictinessen in... Lees verder →

Extremen: waarom zoeken we ze op?

Een verhaal en een boek zetten me aan het denken over de zucht naar avontuur en het opzoeken van grenzen. Het verhaal kwam van een goede vriend. Hij kon amper rechtop in het gras blijven zitten toen hij vertelde hoe hij kapot was gegaan tijdens een honderd kilometer lange roeimarathon. Op zijn armen zaten nog net geen... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑