Bruiloft in het bos

Waarom zou je trouwen? Ik heb daar nooit lang bij stil gestaan. Wel bij zo goed als alle andere denkbare relatievraagstukken maar niet bij deze. Het leek me zo simpel. Is liefde niet genoeg? Jawel. Maar trouwen is gewoon leuk. Vrijdag 2 oktober zijn we getrouwd. Pas toen we onze bruiloft gingen voorbereiden ontdekte ik... Lees verder →

Mediteren

Na drie jaar pauze ben ik weer met mediteren begonnen. Mijn meditatiekussen lag als deurstopper in de gang. Ik heb hem pas nog gewassen omdat het stof op de vloer zich in zwarte lijntjes tussen de vezels verzameld had. Hij was dieppaars maar is nu vaalroze. Het was niet moeilijk om te gaan zitten en... Lees verder →

Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Wandelen met O’Donohue

Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij... Lees verder →

Normaal

We staan aan de rand van Normaal om over de verdorde velden uit te kijken. Dicht bij de grond één bloem, een narcis, de eerste van het jaar. God zit er in. Met lange gevlekte poten en een bruin lijf deze keer. Ik had hem sinds het begin van de crisis niet gezien, maar hij... Lees verder →

Verbeelding in de Russische bossen

Ik kreeg het boek Foon, van Marente de Moor, via de post met een kaartje van mamma. 'Hier alvast wat inspiratie voor koude oorden.' De kaft ziet er dreigend uit, een donker houten huis tussen zwarte bomen. Het Wereldnatuurfonds noemt het een verhaal vol geluiden uit de oerwereld. En de roman kreeg de Jan Wolkers... Lees verder →

De magie in een storm

Het is moeilijk uit te leggen dat er magie in een storm zit. De afgelopen week was het guur buiten. Bij collega's waaiden de dakpannen van het dak, de treinen reden niet, kelders liepen vol water. In onze plaatselijke klimhal was het dak op drie plaatsen lek en stroomde het water in modderige stroompjes langs... Lees verder →

Minimalisme

Minimalisme is populair geworden. De media lopen over van ontspullen en onthaasten. In een wereld die steeds complexer wordt willen veel mensen het weer wat simpeler maken. Door minder te bezitten en minder te moeten leef je bewuster en ben je vrijer, is de boodschap. Maar er is ook veel kritiek. Minimalisme zou niet meer... Lees verder →

Wonen in de Randstad

Ik wilde thuis zijn. In de zon met de balkondeur open, schrijven, tot de rust en eenvoud er bij neervielen. Maar in Lapland, ver weg van alles wat druk, lawaaiig, vies en ingewikkeld is, was ik de Randstad vergeten. Die rare Randstad, los van de wereld en tegelijkertijd er middenin. In februari kwam ik terug... Lees verder →

Het landschap van de geest

Er is een landschap van oude wegen die sporen in de geest achterlaten. Je ziet ze niet, of niet altijd. Het landschap, de wegen, de sporen en de geest. Tot je er op let, of iemand het aanwijst. Dan gebeuren er magische dingen. Ik denk aan Schotland, een voorbeeld. Op de Buiten-Hebriden kwam ik voor... Lees verder →

Buiten in het donker

In de polder, vlak voor zonsondergang. Ik ben al tien eenden tegengekomen die op zijn kop in het water hangen. Mensen zijn schaars. De stadsregio Rotterdam heeft 1,2 miljoen inwoners, maar in het donker zijn ze hier niet. Ook de straatverlichting ontbreekt. Tussen Schiedam, Delft en het Westland liggen kilometers aan onverlichte fietspaden. En als... Lees verder →

Thuiskomen na vier maanden winterreis

Vier maanden is kort. Het was zo voorbij. En toch zag de wereld er heel anders uit toen ik thuiskwam. Omdat ik dat in real life niet zo een, twee, drie onder woorden kan brengen, heb ik alvast de vragen beantwoord die iedereen straks gaat stellen: 1. Wat was het hoogtepunt? Het bivakkeren in Pyhä... Lees verder →

Twintig uur bij -20

Ik ben al een tijdje in nationaal park Pyhä-Luosto. Als ik uit mijn huisje stap, loop ik tegen een rots aan. Het is een afgeronde piek die de helft van de tijd in de wolken zit, met daar omheen smeltwatervlaktes en moeras. Als het helder is, kan ik tot in Rusland kijken. Het lijkt dan... Lees verder →

Groot avontuur, ook al is alles al een keer gedaan

Tot de 18e eeuw was het een achterlijk idee dat je voor je gezondheid, lol of persoonlijke ontwikkeling een berg beklom, boswandeling maakte of een strand bezocht. Het concept 'persoonlijke ontwikkeling' bestond überhaupt niet. Je overleefde, en als je iets nastreefde, was dat de ontmoeting met God in het hiernamaals. De Verlichting en Romantiek brachten... Lees verder →

Een week op winters Schiermonnikoog

In november is het koud en nat, ook op Schiermonnikoog. Ik slaap vier nachten in een kampeerboerderij, wachtend op beter weer. En dan, eindelijk, een nacht onder een zeil op het wad. Ik ben niet echt voorbereid, maar ik heb een slaapzak, matje en een grondzeil dat net groot genoeg is voor mijn hoofd. Bij de... Lees verder →

De gouden regel voor geluk

Je stuit wel eens op van die lijstjes die iedereen lijkt te delen maar waar niemand iets aan heeft. Over hoe je gelukkig kunt worden. Er staat nooit wat nieuws in. Maar het risico van niet klikken en een levensveranderend inzicht missen is te groot. Dus klik je toch en hoop je er het beste... Lees verder →

Verhuizen: wandelen van Amsterdam naar Schiedam

  Schiedam is een eind lopen vanuit mijn oude huis. Vier dagen en vijfenzeventig kilometer. Verhuizen kost tijd, voor andere dingen moet tijd gemaakt worden. Zoals langzaam wennen aan een nieuwe woonplaats. Deze blog moest dan wel weer een beetje afgeraffeld worden. Maarja, gelukkig hebben we de foto's nog.     Links en boven Amsterdam, rechtsonder... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑