Anderhalve maand geleden stond er een filmploeg van BinnensteBuiten tv bij ons op de stoep. Ze hadden ons via mijn website gevonden.
De bladeren waren nog net niet van de bomen gevallen en de zon scheen uitbundig. Zes uur lang werden we door een regisseur door ons eigen huis geleid om te vertellen wat we hier gebouwd hebben. Zwaluwstaarten, lemen muren en de compacte ruimte voerden de boventoon. En dat het na ruim vier jaar nog niet af is, want Erik maakt vrijwel alles zelf.
Het is maar een klein deel van een groter verhaal. Erik en ik hebben beide op veel verschillende plekken in Nederland gewoond. Een grote stad was nooit onze wens, dus toen we voor werk in de omgeving van Rotterdam belandden, zochten we een escape. Zouden we gaan fietsen, op een boot wonen, zelf iets bouwen? Ons werk verplaatsen? Of creatief werk in de natuur gaan doen? Uiteindelijk vonden we het kleine stukje grond waar we nu wonen, middenin een dorp, naast de Veluwe, waarop we zelf een huis mochten ontwerpen.
Vierkante meters, gemak of comfort hebben bij ons nooit centraal gestaan. Wel de sfeer, de eenvoud, de poëzie van een simpel leven in en met de natuur. Dat het huis nog niet af is, is tekenend voor dat leven, dat we nog steeds aan het opbouwen zijn. Want simpel leven is in onze complexe maatschappij niet zo makkelijk. Toch proberen we het hier steeds weer.
Een Zelfontworpen huis van hout midden in de natuur, noemt BinnensteBuiten tv het. Het is een mooi portret geworden, inclusief een fotorapportage.