Ik wil niet onbewogen, 's avonds
het daglicht uit mijn luie stoel zien trekken.
De vloed van het Wad zien trekken, wil ik
stramme knokkels om het helmhout -
mijn haren drogen in deze gure noordenwind.
Meer gedichten
Op zoek naar wildernis in Nederland
We zijn op zoek naar iets wilds – we blijven op zoek naar iets wilds in Nederland. We…
Dichter bij de Grond
Er zit veel wijsheid in onder een boom zitten en je favoriete boek lezen. Natuurlijk, er moet eten…
Berghut
Abisko/Narvik. September 2022. 7 dagen. 80km. I Alles is er. Romantiek. Kaarslicht om bij te schrijven. Storm, natte…