Tag: Reisverhaal
-
Huwelijksreis in het woeste Nederlandse noorden
Na ons trouwweekend stapten we op de fiets voor een exotische huwelijksreis. Ik snapte dat fenomeen nooit. Vroeger leerde je elkaar pas tijdens de huwelijksreis kennen, maar ik dacht dat het dezer dagen niet meer was dan een goed excuus voor een decadente vakantie. Nu we er zelf aan begonnen ging ik steeds meer vermoeden…
-
Alpen: Offroad bikepacken in Tirol
Onvoorbereid op pad. Geen route, geen treinreservering, een gescheurde achterband (merkten we na een halve dag fietsen). Het was moeilijk om plannen te maken met alle continu veranderende coronaregels. Maar daardoor werd het misschien de meest ontspannen vakantie sinds tijden. We zouden wel zien waar we begonnen, we zouden wel zien waar we eindigden. We…
-
Dertig jaar fietsen
Dertig jaar geleden werd ik geboren. Eerste kind. Hoera een dochter! Mijn moeder dacht dat ze een jongen zou krijgen, dan had ik Joost geheten, maar ik werd Mieke. Een dikke, blije baby die overdag niks wilde missen en ’s avonds lag te huilen om alle indrukken te verwerken. Geboortedag: vrijdag 20 juli 1990Tijdstip: 11:53Geboortegewicht:…
-
Drie dagen pelgrimeren op de Hoge Venen
Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij…
-
Offroad van Delfzijl naar Tilburg
Het Roots Natuurpad, bewerkt voor de fiets (460 km). Omdat ik geen wandelaars tot last wil zijn, heb ik delen van de route gelopen of verlegd. De route, inclusief camping-suggesties, vind je hier: gpx (bijgewerkt okt 2022; er zitten nu iets meer mountainbiketrails in, maar ook meer asfalt i.v.m. restricties voor fietsers) Nederland. Waar de…
-
Zwitserland: Via Alpina Engelberg-Grindelwald
Echte bergen. Die scherpe, puntige. Ik had ze al zeker tien jaar niet meer gezien. Sneeuw en kou, dat herinnerde ik me nog wel van vorige winter. Maar ik was vergeten hoe de gletsjers en de steile kammen eruit zagen. En hoe de truttige Zwitserse dorpen misstaan bij al dat natuurgeweld. Of zijn ze zo…
-
Schotland: Bikepacken in de Highlands
Je let even niet op, en voor je het weet ben je een bikepacker geworden. Het is de schuld van Schotland, het mooiste, vriendelijkste land op aarde, maar niet echt een fietswalhalla. Toen ik er drie jaar geleden was, schrok ik van de drukke wegen. Het schaarse asfalt in de Highlands had het zwaar te…
-
Fietsen en varen rond Texel en Vlieland
We zouden naar de Ardennen gaan maar het werd Texel. Het zijn allebei van die plaatsen die gezellig maar niet heel spannend zijn.“Ik houd niet van strand,” zei ik, maar we gingen toch. Erik beloofde dat het leuk werd. Zijn vader kwam van Texel, hij wilde laten zien waar ze gewoond hadden. Het werd 30…
-
Wandelen door het landschap van de geest
Er is een landschap van oude wegen die sporen in de geest achterlaten. Je ziet ze niet, of niet altijd. Het landschap, de wegen, de sporen en de geest. Tot je er op let, of iemand het aanwijst. Dan gebeuren er magische dingen. Ik denk aan Schotland. Op de Buiten-Hebriden kwam ik voor het eerst…
-
Thuiskomen na vier maanden winterreis
Vier maanden is kort. Het was zo voorbij. En toch zag de wereld er heel anders uit toen ik thuiskwam. Omdat ik dat in real life niet zo een, twee, drie onder woorden kan brengen, heb ik alvast de vragen beantwoord die iedereen straks gaat stellen: 1. Wat was het hoogtepunt?Het bivakkeren in Pyhä bij…
-
Finland: Pyhä-Luosto nationaal park – het huis van de goden
Ik logeerde de afgelopen drie weken in een bijgebouwtje op een huskyboerderij. Tuulikki, de eigenaresse, had 17 honden, wat volgens haar niet veel is. De echte grote hebben er meer dan 200. Ik had een slaapkamer en keuken voor mezelf, waar ik lekker solitair kon zijn met mijn boeken en mijn sneeuw en mijn schrijfprojecten.…
-
Twintig uur bij -20
Ik ben al een tijdje in nationaal park Pyhä-Luosto. Als ik uit mijn huisje stap, loop ik tegen een rots aan. Het is een afgeronde piek die de helft van de tijd in de wolken zit, met daar omheen smeltwatervlaktes en moeras. Als het helder is, kan ik tot in Rusland kijken. Het lijkt dan…
-
Een liedje voor een blikje cola
Treinstations in Scandinavië hebben altijd verwarmde wachtruimtes. Dus daar zitten niet alleen reizigers, maar ook zwervers, alcoholisten en andere mensen die niet echt ergens naartoe kunnen. Dat wist ik omdat ik ook nergens naartoe kon. Ik had al twee uur bij de Espressobar gezeten, en daar werd ik weggekeken. Ik was ziek en ik had…
-
Zweden: winterse huttentocht in Vindelfjällen
Ik heb het wandelen in de sneeuw best een tijd uit zitten stellen, want Rusland kwam voorbij en daarna ik wist niet zo goed waar ik in mijn eentje beginnen moest. Daarom had ik een groepstocht geboekt. Het grote voordeel daarvan was dat de gidsen de uitrusting verzorgden (zware, grote spullen die niet in het…
-
Een omweg via Rusland: Moermansk, Sint-Petersburg, Helsinki
Wat bezielde me om in Rusland te gaan stedentrippen? Steden, trippen en moeilijke landen zijn niet echt mijn ding. Dus er moesten wel hele goede redenen zijn. De eerste reden: ik had een logistiek probleemBegin december was ik in Kirkenes (noord Noorwegen), eind december moest ik in Karlstad (zuid Zweden) zijn. Dat lijkt simpel, maar…
-
Noorwegen: winterse bootreis langs de kust
Het plan was om zo ver mogelijk naar het noorden te gaan, want dat leek me boeiend in de winter. De Harz en de Skaneleden waren een warming-up, om in de natuurstemming te komen. Maar nu begon de reis pas echt. Naast wandelen en fietsen heb ik nog een andere fascinatie: boten. En daarmee wilde…
-
Zweden: de Skaneleden (van Trelleborg naar Hässleholm)
Ik keek zo de ijstijd in. Zuid Zweden is vlak, zeiden ze, maar dat kan natuurlijk niet als er een paar miljoen kilo gletsjer overheen gegaan is. De heuvels rolden als versteende golven door het landschap. Ik struikelde bijna over de zwerfkeien. Over de Skaneleden liep ik van Trelleborg, in het zuiden, naar Hässleholm. Een…
-
Duitsland: In de Harz over de Hexenstieg
De Harz is onder Nederlanders niet zo bekend. Het is het noordelijkste gebergte in Duitsland, een beetje schuin links onder Berlijn. Een wandelroute van 97 km, de Harzer-Hexenstieg, verbindt oost en west. Het is een bijzondere route. In de zomer ziet het hier zwart van de mensen die als Hans en Grietje een soort kruimelspoor…