Tag: Reisverhaal
-
Kindvriendelijk treinen naar de Alpen: solo met peuter
Is het dapper om in je eentje met je dochter van drie en baby-in-de-buik naar de Alpen te reizen? Het voelt eerder als een noodzaak: twintig weken zwanger, terugkomende energie en het gevoel dat het nú moet, nu het nog kan. Er is geen logischer moment om een trein te reserveren en een hotel hoog…
-
Pelgrimeren met dreumes (1,5): drie dagen op de Walk of Wisdom
We lopen in de Ooijpolder, ik met Heike zwaar op mijn rug. Het hoge gras is nat, de klei is nat, mijn schoenen zijn nog nat van de zomerse onweersbuien de dag ervoor, toen we uit Nijmegen vertrokken. Heike noemt alle grote dieren paarden. Dus alle koeien zijn paarden. Voor ons ligt het kerkje van…
-
Wind in de zeilen: een nieuw familieavontuur
Huizen, Volendam, Marker Wadden, Muiden, Huizen. Op de fiets zou je er een mooie tijd mee bezig zijn, met een zeilboot ging het hard! We huurden eind april een Waarschip zodat we een romantisch zeilidee, dat al jaren in ons hoofd zat, aan de werkelijkheid konden toetsen. Toen we vier jaar geleden voor het eerst…
-
Een ruige Schotse herfst
Afgelopen week zou ik in Schotland gaan fietsen, maar ik was niet fit genoeg. Het valt me tegen hoe lang de effecten van een zwangerschap blijven hangen en omdat ik me permanent moe en overvraagd voel, had ik ook geen zin om te trainen. Maar de boottickets waren al geboekt en Erik en Heike zouden…
-
Met baby in de bergen
Eerder was ik zwanger in de bergen. Nu konden we Heike opnieuw de bergen laten zien. Na Ecolonie treinden we door naar de Alpen om onze kleine mee de hoogte in te nemen. Vanuit de dichte, warme bossen van de Vogezen reisden we naar de ruige, koude bergen van Zwitserland. Ondanks dat we langzaam gingen,…
-
Een ecodorp: zou dat wat zijn?
Tijdens de bouw van ons huis merkten we het al: we missen soms gelijkgestemden om ons heen. Mensen die ook groen bouwen en van buitenleven houden, waarmee me gereedschap en wasmachines kunnen delen, en samen op kunnen trekken. Daarom wilde ik al een tijdje bij een ecodorp kijken, om te ervaren hoe dat is. Op…
-
Zo maak je een korte pelgrimstocht
Het maakt niet uit hoe lang of kort een pelgrimstocht is. Waar het in essentie om gaat is de tijd los te laten, door de elementen opgepakt te worden en opnieuw neergezet te worden – de reis op je in te laten werken. Met 35 weken zwangerschap voel ik de onbedwingbare behoefte om nog zo’n…
-
Twee digitale boeken over buitenleven!
Een boek schrijven is een lang, intensief en onzeker project. In december lag het bij een freelance redacteur en kreeg ik het terug met 15 (!) pagina’s opmerkingen en suggesties voor verbetering. Er zaten dingen tussen die nog behoorlijk wat tijd kosten om te herschrijven. Iets waar ik in de laatste weken van mijn zwangerschap…
-
Zwanger in de bergen
Ik ga op de bank zitten en dekentjes breien, denk ik steeds. Toch ben ik per ongeluk al vier keer de bergen in- en uitgelopen sinds ik zwanger ben. Het is verleidelijk om met zwangerschapskwalen thuis te blijven. Maar ik merk, net als in het normale leven, dat ik me het sterkst voel als ik…
-
Berghut
Abisko/Narvik. September 2022. 7 dagen. 80km. I Alles is er. Romantiek. Kaarslicht om bij te schrijven. Storm, natte voeten die naar vuur snakken. De omhelzing van een houtgestookte hut. Mos op het dak. Standvastig in de grijze massa die overdag berg heet ’s nachts sneeuwpiek. Schuilplaats. Heimdalshuis. Een naam van generaties terug. II Een vrouw…
-
Brokjes avontuur in een doodgewoon leven
We vertrekken altijd te laat. Twee uur voor zonsondergang hebben we eindelijk onze tandenborstels en tent in onze bikepackingtassen gepropt en zitten we op de fiets. We hebben thuis nog snel een bord curry naar binnen geschoven, de afwas laten staan, de computer dichtgeklapt. Er is een NTKC-terrein op twee uur fietsen van ons huis…
-
Nieuwjaarsdag in het Reichswald
Zo’n dertig kilometer van ons huis ligt de Duitse grens. We moeten een stuk industriepolder door – vlak, recht, grijs. Daarna begint het te heuvelen. De stuwwal van Nijmegen, het Reichswald. Het Reichswald (Rijkswald/Rijkswoud – lastig, zo’n taalbarrière) heeft het hokjespatroon van een productiebos alleen zijn die hokjes zo groot dat je dat als fietser…
-
Noorwegen: niet weer naar de sneeuw?
Ik ben een paar keer eerder in Noorwegen geweest. De eerste keer was een week in de haven van Narvik, omdat daar het noordelijkste treinstation van Europa is (maar verder weinig om over naar huis te schrijven). De andere keren lag alles onder een dikke laag sneeuw: een winterbivak bij Fermunden, Hurtigruten-bootreis naar de Noordkaap…
-
Ontworteld: hoe verhuis je meer dan drie eeuwen West-Friese klei?
Ik ben verhuisd. Ontworteld en op een nieuwe plek geplant, zo voelt het, ook al is het de zesde keer. Sinds mijn 16e heb ik me nergens meer echt thuis gevoeld. En als ik eerlijk ben, wil ik terug naar waar ik ooit vandaan kwam, naar Andijk, al weet ik dat ik ook daar niet…
-
De roep, de rugzak, het pad (Krijtlandpad, Limburg)
Sinds het begin van de coronacrisis lonkt alles wat enigszins als buitenland voelt. Of in ieder geval een afleiding is van het dagelijkse gedoe. Permanent samen thuiswerken in een eenkamerappartement gaat boven alle verwachting goed. Een huis bouwen is meestal leuk. Maar na maandenlang praktische blabla en veel stres ben ik nogal moe. De inspiratie…
-
Als alle weergoden samenkomen
Het nieuws stond er vol mee. Geen corona deze keer, zelfs niet de schaatspret die nog komen zou, maar een ander schijnbaar wonderlijk fenomeen: winterkampeerders. En dat in het meest gure weekend dat ik in mijn lange leven heb meegemaakt. Code rood, een sneeuwstorm, hoogwater. Alle weergoden kwamen op hetzelfde moment samen. En de natuurkampeerterreinen…
-
Een blokje om met storm Bella
Storm Bella kwam precies op het moment dat we een wandeltocht gepland hadden, de dag na kerst. Ik had mijn rugzak al klaarstaan en was me mentaal aan het verheugen op het noodweer. Eriks vader zette ons in Veenhuizen hoofdschuddend uit de auto en vanaf daar was het maar een halfuur lopen naar het winderige…
-
Huwelijksreis in het woeste Nederlandse noorden
Na ons trouwweekend stapten we op de fiets voor een exotische huwelijksreis. Ik snapte dat fenomeen nooit. Vroeger leerde je elkaar pas tijdens de huwelijksreis kennen, maar ik dacht dat het dezer dagen niet meer was dan een goed excuus voor een decadente vakantie. Nu we er zelf aan begonnen ging ik steeds meer vermoeden…