Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Wandelen met O’Donohue

Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij... Lees verder →

Thee (of wat daar voor door moet gaan)

Het was makkelijk om een cynische blog te schrijven over de koffie-obsessie van Erik, maar moeilijker om met zelfspot over thee te schrijven. Ik zag dus een keer een filmpje over een Japanse theeceremonie in de Ardennen. Nacht, kampvuur, grote gietijzeren ketel, zware kopjes, meditatieve kruiden. En het raakte me. In de thee zat een... Lees verder →

Koffie (of wat daar voor door moet gaan)

Ik heb nooit koffie gedronken. Ik denk dat ik het wel lekker vind, want ik houd van bitter. Soms neem ik een klein slokje espresso. Het is net als wanneer je voor het eerst bier drinkt. Je hele gezicht vertrekt terwijl je denkt: hier kan ik wel aan wennen. Ik heb koffiedrinken op heel jonge... Lees verder →

Zwitserland: Via Alpina Engelberg-Grindelwald

Echte bergen. Die scherpe, puntige. Ik had ze al zeker tien jaar niet meer gezien. Sneeuw en kou, dat herinnerde ik me nog wel van vorige winter. Maar ik was vergeten hoe de gletsjers en de steile kammen eruit zagen. En hoe de truttige Zwitserse dorpen misstaan bij al dat natuurgeweld. Of zijn ze zo... Lees verder →

Lichtgewicht wandelen: Osprey Tempest 40 L

Op mijn 10e was ik al into lichtgewicht backpacken. Ik maakte paklijsten en haalde survivalboeken uit de bibliotheek. Op een vroege zondagmorgen gooide ik een rugzak uit het raam en sloop met mijn neef het huis uit. De wereldreis ging over de dijk, langs de haven en via de kerk weer terug. We hadden iets... Lees verder →

Een liedje voor een blikje cola

Treinstations in Scandinavië hebben altijd verwarmde wachtruimtes. Dus daar zitten niet alleen reizigers, maar ook zwervers, alcoholisten en andere mensen die niet echt ergens naartoe kunnen. Dat wist ik omdat ik ook nergens naartoe kon. Ik had al twee uur bij de Espressobar gezeten, en daar werd ik weggekeken. Ik was ziek en ik had... Lees verder →

Duitsland: In de Harz over de Hexenstieg

Ik ben vertrokken, dus het moeilijkste zit er op. Eerst een korte retraite, veel gegeten, goed geslapen, maar eigenlijk zat ik gewoon te wachten tot het echt begon. Ik wilde lopen, dan was ik van de onzekerheid af of dat wel zou gaan. Want mijn been brandde als een kampvuur van mijn veel te zware... Lees verder →

Groot avontuur, ook al is alles al een keer gedaan

Tot de 18e eeuw was het een achterlijk idee dat je voor je gezondheid, lol of persoonlijke ontwikkeling een berg beklom, boswandeling maakte of een strand bezocht. Het concept 'persoonlijke ontwikkeling' bestond überhaupt niet. Je overleefde, en als je iets nastreefde, was dat de ontmoeting met God in het hiernamaals. De Verlichting en Romantiek brachten... Lees verder →

Noorwegen: sneeuwschoenwandelen op de Hardangervidda

‘Doe effe normaal,’ zei iedereen in Nederland. Eenmaal in de sneeuw op duizend meter hoogte, zeiden de Noren: ‘O leuk, veel plezier’. Nadat een gondel ons van het dal van Rjukan boven op de Hardangervidda had getild, kwamen we eerst nog wat mensen op sneeuwscooters en langlaufski’s tegen. Er was een pad omhoog, tot boven... Lees verder →

Verhuizen: wandelen van Amsterdam naar Schiedam

  Schiedam is een eind lopen vanuit mijn oude huis. Vier dagen en vijfenzeventig kilometer. Verhuizen kost tijd, voor andere dingen moet tijd gemaakt worden. Zoals langzaam wennen aan een nieuwe woonplaats. Deze blog moest dan wel weer een beetje afgeraffeld worden. Maarja, gelukkig hebben we de foto's nog.     Links en boven Amsterdam, rechtsonder... Lees verder →

Winterbivak Austerlitz

Het sneeuwde niet eens, maar kwam aardig in de buurt. We zijn maar 24 uur weggeweest, een korte winterbivak in de bossen bij Austerlitz. Iedereen verklaarde ons voor gek, want kou, nattigheid, enz. Maar wat bleek? We deelden de paalcamping met tien anderen! Waarvan vijf kinderen, heel schattig met kleine mutsjes en rugtasjes.   Ze hadden... Lees verder →

Resetten in de Eifel: het driedageneffect

Buitenleven wordt verslavend en het went. Mijn rugzak of fietstassen staan de laatste tijd al half ingepakt, in een uur kan ik weg zijn. Ik september fiets ik naar het noorden van Schotland, maar dat lijkt nog zo ver weg. Gelukkig kon ik afgelopen maand twee keer naar de Eifel om te wandelen en mijn... Lees verder →

Frankrijk: een solotocht in de Centrale Vogezen

Boven mijn hoofd ligt een stapel stenen, links mijn lamp, om mijn nek een noodfluit. Ik doe wel stoer met kamperen in het wild, maar eigenlijk ben ik een watje. Als een wolf, lynx of iets anders agressiefs me bestormt - hoezo irreële angst? - heb ik mijn wapens paraat. De wind trekt aan. Er wordt wat met lichtflitsen gesmeten, het... Lees verder →

Extremen: waarom zoeken we ze op?

Een verhaal en een boek zetten me aan het denken over de zucht naar avontuur en het opzoeken van grenzen. Het verhaal kwam van een goede vriend. Hij kon amper rechtop in het gras blijven zitten toen hij vertelde hoe hij kapot was gegaan tijdens een honderd kilometer lange roeimarathon. Op zijn armen zaten nog net geen... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑