Wandelretraite met Valters Paintner

Sinds het begin van de coronacrisis lonkt alles wat enigszins als buitenland voelt. Of in ieder geval een afleiding is van het dagelijkse gedoe. Permanent samen thuiswerken in een eenkamerappartement gaat boven alle verwachting goed. Een huis bouwen is meestal leuk. Maar na maandenlang praktische blabla en veel stres ben ik nogal moe. De inspiratie... Lees verder →

Minimale voorzieningen, maximaal natuur

Wildkamperen in Nederland is nauwelijks meer mogelijk, vooral na het sluiten van de paalkampeerplaatsen dit voorjaar. Ons land is te klein, te vol en de natuur wordt te vaak als discotheek gebruikt. Ik bivakkeer nog regelmatig in het wild - zonder tent, zonder vuur te maken - omdat ik na een lange fiets- of wandeltocht... Lees verder →

Een blokje om met storm Bella

Storm Bella kwam precies op het moment dat we een wandeltocht gepland hadden, de dag na kerst. Ik had mijn rugzak al klaarstaan en was me mentaal aan het verheugen op het noodweer. Eriks vader zette ons in Veenhuizen hoofdschuddend uit de auto en vanaf daar was het maar een halfuur lopen naar het winderige... Lees verder →

Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Wandelretraite met O’Donohue

Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij... Lees verder →

Thee (of wat daar voor door moet gaan)

Het was makkelijk om een cynische blog te schrijven over de koffie-obsessie van Erik, maar moeilijker om met zelfspot over thee te schrijven. Ik zag dus een keer een filmpje over een Japanse theeceremonie in de Ardennen. Nacht, kampvuur, grote gietijzeren ketel, zware kopjes, meditatieve kruiden. En het raakte me. In de thee zat een... Lees verder →

Koffie (of wat daar voor door moet gaan)

Ik heb nooit koffie gedronken. Ik denk dat ik het wel lekker vind, want ik houd van bitter. Soms neem ik een klein slokje espresso. Het is net als wanneer je voor het eerst bier drinkt. Je hele gezicht vertrekt terwijl je denkt: hier kan ik wel aan wennen. Ik heb koffiedrinken op heel jonge... Lees verder →

Zwitserland: Via Alpina Engelberg-Grindelwald

Echte bergen. Die scherpe, puntige. Ik had ze al zeker tien jaar niet meer gezien. Sneeuw en kou, dat herinnerde ik me nog wel van vorige winter. Maar ik was vergeten hoe de gletsjers en de steile kammen eruit zagen. En hoe de truttige Zwitserse dorpen misstaan bij al dat natuurgeweld. Of zijn ze zo... Lees verder →

Lichtgewicht wandelen: Osprey Tempest 40L

Op mijn 10e was ik al into lichtgewicht backpacken. Ik maakte paklijsten en haalde survivalboeken uit de bibliotheek. Op een vroege zondagmorgen gooide ik een rugzak uit het raam en sloop met mijn neef het huis uit. De wereldreis ging over de dijk, langs de haven en via de kerk weer terug. We hadden iets... Lees verder →

Lichtgewicht reizen: eetbare natuur

Ik mis het wandelen. De computer roept, niet alleen op het werk, maar ook als ik thuis ben, want er is ineens weer zoveel leuks te doen, zoals eindeloos reviews over lichtgewicht brandertjes lezen. Het liefste trek ik met niks de natuur in, want meer eenvoud is meer magie, maar dat is een romantisch idee,... Lees verder →

Een liedje voor een blikje cola

Treinstations in Scandinavië hebben altijd verwarmde wachtruimtes. Dus daar zitten niet alleen reizigers, maar ook zwervers, alcoholisten en andere mensen die niet echt ergens naartoe kunnen. Dat wist ik omdat ik ook nergens naartoe kon. Ik had al twee uur bij de Espressobar gezeten, en daar werd ik weggekeken. Ik was ziek en ik had... Lees verder →

Zweden: winterse huttentocht in Vindelfjällen

Ik heb het wandelen in de sneeuw best een tijd uit zitten stellen, want Rusland kwam voorbij en daarna ik wist niet zo goed waar ik in mijn eentje beginnen moest. Daarom had ik een groepstocht geboekt. Het grote voordeel daarvan was dat de gidsen de uitrusting verzorgden (zware, grote spullen die niet in het... Lees verder →

Duitsland: In de Harz over de Hexenstieg

Ik ben vertrokken, dus het moeilijkste zit er op. Eerst een korte retraite, veel gegeten, goed geslapen, maar eigenlijk zat ik gewoon te wachten tot ik de natuur in mocht. Mijn viermaandenreis begon met een wandeling in de Harz. De Harz is onder Nederlanders niet zo bekend. Het is het noordelijkste gebergte in Duitsland, een... Lees verder →

Groot avontuur, ook al is alles al een keer gedaan

Tot de 18e eeuw was het een achterlijk idee dat je voor je gezondheid, lol of persoonlijke ontwikkeling een berg beklom, boswandeling maakte of een strand bezocht. Het concept 'persoonlijke ontwikkeling' bestond überhaupt niet. Je overleefde, en als je iets nastreefde, was dat de ontmoeting met God in het hiernamaals. De Verlichting en Romantiek brachten... Lees verder →

Noorwegen: sneeuwschoenwandelen op de Hardangervidda

‘Doe effe normaal,’ zei iedereen in Nederland. Eenmaal in de sneeuw op duizend meter hoogte, zeiden de Noren: ‘O leuk, veel plezier’. Nadat een gondel ons van het dal van Rjukan boven op de Hardangervidda had getild, kwamen we eerst nog wat mensen op sneeuwscooters en langlaufski’s tegen. Er was een pad omhoog, tot boven... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑