Tag: Wandelen
-
Lichtgewicht reizen: wat laat ik thuis?
“Alles wat je thuislaat, is mooi meegenomen.” Het is een bekende uitspraak in de buitensport- en pelgrimswereld. Een lichte rugzak of fietstas maakt het reizen gemakkelijker. Zelf vergis ik me er iedere tocht weer in. Met inpakken lijkt het allemaal wel mee te vallen, mijn basisuitrusting weegt tussen de 5 kg (zomer) en 10 kg…
-
Het doet pijn en het is heilzaam: de volgende etappe op de Walk of Wisdom
“Ik moest me terugtrekken uit het gezinsleven om weer te voelen waar ik zelf behoefte aan heb,” vertelt Francine Postma in het boek Moderne Pelgrims. Juist op die pagina sla ik het boek open als voorbereiding op mijn eigen pelgrimstocht, de volgende etappe van de Walk of Wisdom waar ik anderhalf jaar geleden met Heike…
-
Richtingsgevoel en natuurlijke navigatie: wat kunnen we daar vandaag nog van leren?
Gisteravond kwamen eindelijk een vrij uurtje en een onbewolkte sterrenhemel samen. Na vijf minuten lopen maakten de overbelichte straten van Renkum plaats voor de donkere Veluwe. Ik zag de Grote Beer laag boven de horizon, wijzend naar de Poolster, de eerste sterren die ik steevast zoek zodra de zon ondergaat. Alsof ik mezelf er van…
-
Veldoefening in anders kijken
Lang geleden, toen er nog geen digitale camera’s waren, tekenden studenten geologie en biologie landschappen na. Ze zaten urenlang op een rots in de Alpen, of op een steiger aan een meer, keken, schetsten lijnen, keken opnieuw, werkten de lijnen bij, keken opnieuw, en opnieuw. Iedere vorm, iedere beweging en iedere kleur liep over in…
-
Opnieuw beginnen: wat ga ik nu doen?
Vandaag is de eerste dag van mijn nieuwe baan als natuurpelgrim, wildernisgids en schrijver. Ik zeg het maar gewoon, die grote woorden, dan gaat het misschien vanzelf wat minder onwennig voelen. Donderdag was mijn laatste werkdag als duurzaamheidsadviseur. Ik legde de laatste hand aan een document voor een circulaire sluis, ik dronk de laatste thee…
-
Pelgrimeren met dreumes (1,5): drie dagen op de Walk of Wisdom
We lopen in de Ooijpolder, ik met Heike zwaar op mijn rug. Het hoge gras is nat, de klei is nat, mijn schoenen zijn nog nat van de zomerse onweersbuien de dag ervoor, toen we uit Nijmegen vertrokken. Heike noemt alle grote dieren paarden. Dus alle koeien zijn paarden. Voor ons ligt het kerkje van…
-
Een ruige Schotse herfst
Afgelopen week zou ik in Schotland gaan fietsen, maar ik was niet fit genoeg. Het valt me tegen hoe lang de effecten van een zwangerschap blijven hangen en omdat ik me permanent moe en overvraagd voel, had ik ook geen zin om te trainen. Maar de boottickets waren al geboekt en Erik en Heike zouden…
-
Met baby in de bergen
Eerder was ik zwanger in de bergen. Nu konden we Heike opnieuw de bergen laten zien. Na Ecolonie treinden we door naar de Alpen om onze kleine mee de hoogte in te nemen. Vanuit de dichte, warme bossen van de Vogezen reisden we naar de ruige, koude bergen van Zwitserland. Ondanks dat we langzaam gingen,…
-
Een ecodorp: zou dat wat zijn?
Tijdens de bouw van ons huis merkten we het al: we missen soms gelijkgestemden om ons heen. Mensen die ook groen bouwen en van buitenleven houden, waarmee me gereedschap en wasmachines kunnen delen, en samen op kunnen trekken. Daarom wilde ik al een tijdje bij een ecodorp kijken, om te ervaren hoe dat is. Op…
-
Traditie: openen van het kampeerseizoen (met baby van zeven weken)
Ik wist al voor vertrek dat ik geen oog dicht zou doen maar Heike slaapt door de vrieskou heen. Is ze tevreden? Houdt ze nog van me? Of bezwijkt ze langzaam aan onderkoeling? ‘In Noorwegen leggen ze die kleintjes ook bij -20 in een skipak buiten,’ zegt Erik. Een paar minuten later hoor ik hem…
-
Zo maak je een korte pelgrimstocht
Het maakt niet uit hoe lang of kort een pelgrimstocht is. Waar het in essentie om gaat is de tijd los te laten, door de elementen opgepakt te worden en opnieuw neergezet te worden – de reis op je in te laten werken. Met 35 weken zwangerschap voel ik de onbedwingbare behoefte om nog zo’n…
-
Twee digitale boeken over buitenleven!
Een boek schrijven is een lang, intensief en onzeker project. In december lag het bij een freelance redacteur en kreeg ik het terug met 15 (!) pagina’s opmerkingen en suggesties voor verbetering. Er zaten dingen tussen die nog behoorlijk wat tijd kosten om te herschrijven. Iets waar ik in de laatste weken van mijn zwangerschap…
-
Zwanger in de bergen
Ik ga op de bank zitten en dekentjes breien, denk ik steeds. Toch ben ik per ongeluk al vier keer de bergen in- en uitgelopen sinds ik zwanger ben. Het is verleidelijk om met zwangerschapskwalen thuis te blijven. Maar ik merk, net als in het normale leven, dat ik me het sterkst voel als ik…
-
Paklijst bijgewerkt
Outdoorspullen, mijn enige zwakte. Waar ik het onvoorstelbaar vind dat iemand honderden euro’s uitgeeft aan een smartphone of schoenen, denk ik daar bij een nieuwe tent of slaapzak niet al te lang over na. Na jaren proberen en miskopen, weet ik precies wat ik wil, en meestal is dat niet goedkoop. De eerste opdracht voor…
-
Winterkamperen: zo blijft het leuk
‘Jij houd van kou,’ zeggen mensen als ik bij -20 buiten slaap. Ze denken dat ik een uitzonderlijke warmtehuishouding heb of dat ik in ijsbaden train. Het tegenovergestelde is waar. Ik heb het altijd koud, ook in de zomer. Maar ik vind winterlandschappen en het hoge noorden te mooi om thuis te blijven. Pas sinds…
-
Op de natte Drentse hei
Om de ouders te bedanken voor al het klussen namen we ze mee naar Drenthe. Van tevoren wisten ze niks, en man, dat vonden ze maar spannend. Een paar uur voor vertrek stuurden we een foto van een topografische kaart met omcirkeld kruispunt: zorg dat je om half 6 in Engeland bent. Voor avondeten wordt…
-
Bergwandelen op barefootschoenen
Een half jaar terug kochten we barefootschoenen. Ik twijfelde daar lang over. Aan de ene kant wilde ik alle geclaimde gezondheidsvoordelen wel eens uitproberen. Door een verdraaiing van mijn wervelkolom heb ik al pijn bij de simpelste bewegingen. Misschien was dit een oplossing? Aan de andere kant vond ik het commerciële onzin. Hoezo dure schoenen…
-
Noorwegen: niet weer naar de sneeuw?
Ik ben een paar keer eerder in Noorwegen geweest. De eerste keer was een week in de haven van Narvik, omdat daar het noordelijkste treinstation van Europa is (maar verder weinig om over naar huis te schrijven). De andere keren lag alles onder een dikke laag sneeuw: een winterbivak bij Fermunden, Hurtigruten-bootreis naar de Noordkaap…