Tag: Bivakkeren
-
Lichtgewicht reizen: wat laat ik thuis?
“Alles wat je thuislaat, is mooi meegenomen.” Het is een bekende uitspraak in de buitensport- en pelgrimswereld. Een lichte rugzak of fietstas maakt het reizen gemakkelijker. Zelf vergis ik me er iedere tocht weer in. Met inpakken lijkt het allemaal wel mee te vallen, mijn basisuitrusting weegt tussen de 5 kg (zomer) en 10 kg…
-
Richtingsgevoel en natuurlijke navigatie: wat kunnen we daar vandaag nog van leren?
Gisteravond kwamen eindelijk een vrij uurtje en een onbewolkte sterrenhemel samen. Na vijf minuten lopen maakten de overbelichte straten van Renkum plaats voor de donkere Veluwe. Ik zag de Grote Beer laag boven de horizon, wijzend naar de Poolster, de eerste sterren die ik steevast zoek zodra de zon ondergaat. Alsof ik mezelf er van…
-
Ik werk aan een boek
Het lukt me al een tijdje niet om goede verhalen voor mijn website te maken. Sinds ik weer intensief aan mijn boek werk – zo’n drie lange ochtenden in de week – heb ik mijn vrije uren nodig om naar buiten te blijven gaan, of te mediteren, en het gevoel waarover ik schrijf levend te…
-
Twee digitale boeken over buitenleven!
Een boek schrijven is een lang, intensief en onzeker project. In december lag het bij een freelance redacteur en kreeg ik het terug met 15 (!) pagina’s opmerkingen en suggesties voor verbetering. Er zaten dingen tussen die nog behoorlijk wat tijd kosten om te herschrijven. Iets waar ik in de laatste weken van mijn zwangerschap…
-
Zwanger in de bergen
Ik ga op de bank zitten en dekentjes breien, denk ik steeds. Toch ben ik per ongeluk al vier keer de bergen in- en uitgelopen sinds ik zwanger ben. Het is verleidelijk om met zwangerschapskwalen thuis te blijven. Maar ik merk, net als in het normale leven, dat ik me het sterkst voel als ik…
-
Paklijst bijgewerkt
Outdoorspullen, mijn enige zwakte. Waar ik het onvoorstelbaar vind dat iemand honderden euro’s uitgeeft aan een smartphone of schoenen, denk ik daar bij een nieuwe tent of slaapzak niet al te lang over na. Na jaren proberen en miskopen, weet ik precies wat ik wil, en meestal is dat niet goedkoop. De eerste opdracht voor…
-
Als alle weergoden samenkomen
Het nieuws stond er vol mee. Geen corona deze keer, zelfs niet de schaatspret die nog komen zou, maar een ander schijnbaar wonderlijk fenomeen: winterkampeerders. En dat in het meest gure weekend dat ik in mijn lange leven heb meegemaakt. Code rood, een sneeuwstorm, hoogwater. Alle weergoden kwamen op hetzelfde moment samen. En de natuurkampeerterreinen…
-
Mijn favoriete natuurboeken
Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken. Hier staan mijn absolute favorieten die in ons minimalistische huishouden al jaren in de boekenkast mogen blijven staan. Buitenleven Natuur & Wij Pelgrimeren Hier geen standaard pelgrimsboeken maar filosofie en ervaringsverhalen. Tijdschriften Er zijn tijdschriften die zo mooi zijn dat het woord tijdschrift ze tekort doet. Het…
-
Alpen: Offroad bikepacken in Tirol
Onvoorbereid op pad. Geen route, geen treinreservering, een gescheurde achterband (merkten we na een halve dag fietsen). Het was moeilijk om plannen te maken met alle continu veranderende coronaregels. Maar daardoor werd het misschien de meest ontspannen vakantie sinds tijden. We zouden wel zien waar we begonnen, we zouden wel zien waar we eindigden. We…
-
Drie dagen pelgrimeren op de Hoge Venen
Erik ging zijn ziel zoeken in de Alpen (zijn woorden). Ik treinde naar de Hoge Venen om ongeveer hetzelfde te doen. Ik had het hardcore buitenleven gemist. Fysiek zat het allemaal wel goed, want we hebben de afgelopen maanden door heel Nederland gefietst, maar ik zat er spiritueel doorheen, als je je daar iets bij…
-
Lichtgewicht reizen: eetbare natuur
Het liefste trek ik met niks de natuur in maar in de praktijk kan ik niet zonder basisuitrusting, dus een rugzak vol spullen. Lichte spullen zijn makkelijk mee te nemen, maar eten is altijd een beperkende factor. Het probleem (de uitdaging?) met lichtgewicht en minimalistisch reizen, is dat eenvoud alleen kan bestaan bij de gratie van…
-
Twintig uur bij -20
Ik ben al een tijdje in nationaal park Pyhä-Luosto. Als ik uit mijn huisje stap, loop ik tegen een rots aan. Het is een afgeronde piek die de helft van de tijd in de wolken zit, met daar omheen smeltwatervlaktes en moeras. Als het helder is, kan ik tot in Rusland kijken. Het lijkt dan…
-
Zweden: de Skaneleden (van Trelleborg naar Hässleholm)
Ik keek zo de ijstijd in. Zuid Zweden is vlak, zeiden ze, maar dat kan natuurlijk niet als er een paar miljoen kilo gletsjer overheen gegaan is. De heuvels rolden als versteende golven door het landschap. Ik struikelde bijna over de zwerfkeien. Over de Skaneleden liep ik van Trelleborg, in het zuiden, naar Hässleholm. Een…
-
Duitsland: In de Harz over de Hexenstieg
De Harz is onder Nederlanders niet zo bekend. Het is het noordelijkste gebergte in Duitsland, een beetje schuin links onder Berlijn. Een wandelroute van 97 km, de Harzer-Hexenstieg, verbindt oost en west. Het is een bijzondere route. In de zomer ziet het hier zwart van de mensen die als Hans en Grietje een soort kruimelspoor…
-
Winterbivak op Schiermonnikoog
In november is het koud en nat, ook op Schiermonnikoog. Ik slaap vier nachten in een kampeerboerderij, wachtend op beter weer. En dan, eindelijk, een nacht onder een zeil op het wad. Ik ben niet echt voorbereid, maar ik heb een slaapzak, matje en een grondzeil dat net groot genoeg is voor mijn hoofd. Bij de…
-
Resetten in de Eifel: het driedageneffect
Buitenleven wordt verslavend en het went. Mijn rugzak of fietstassen staan de laatste tijd al half ingepakt, in een uur kan ik weg zijn. Ik september fiets ik naar het noorden van Schotland, maar dat lijkt nog zo ver weg. Gelukkig kon ik afgelopen maand twee keer naar de Eifel om te wandelen en mijn…
-
Noorwegen: winterbivak in Lapland
Jemig, wat was ik gelukkig de laatste twee weken van mijn vakantie. Toen we afgelopen weekend terugreden uit de wildernis en ik mezelf bij een tankstation weer voor het eerst in een spiegel bekeek, zag ik geen vuil en vermoeidheid, maar leven. In het hostel in Oslo viel ik als een blok in slaap. Twee weken eerder kon ik…
-
Frankrijk: een solotocht in de Centrale Vogezen
Boven mijn hoofd ligt een stapel stenen, links mijn lamp, om mijn nek een noodfluit. Ik doe wel stoer met kamperen in het wild, maar eigenlijk ben ik een watje. Als een wolf, lynx of iets anders agressiefs me bestormt – hoezo irreële angst? – heb ik mijn wapens paraat. De wind trekt aan. Er wordt wat met lichtflitsen gesmeten, het…