Categorie: Bezinning
-
Op zoek naar wildernis in Nederland
We zijn op zoek naar iets wilds – we blijven op zoek naar iets wilds in Nederland. We bedoelen: iets in het landschap dat ons raakt en door elkaar schudt, dat de poëzie in ons brein aanzet, iets waarin we willen opgaan. Het valt niet mee in ons gladgestreken postzegelland. Afgelopen week waren we op…
-
Betekenis, werk & het moederschap: ik verdien 600 euro per maand
Ruim zes maanden ben ik zwanger van de tweede en ik sta weer op een kruispunt in mijn leven. Erik werkt nog steeds in Rotterdam, twee uur en vijftien minuten enkele reis van huis. Nog meer dan nu wordt het straks belangrijk dat we werk en wonen bij elkaar gaan krijgen. Terwijl hij solliciteert, en…
-
Leef eenvoudig: nieuwe inspiratie uit Thoreau’s Walden
Hij bouwde een hut in het bos en leefde zo eenvoudig mogelijk. Op die manier kon hij van weinig rondkomen en was hij vrij om zich met de voor hem wezenlijke dingen bezig te houden. Twee jaar, twee maanden en twee dagen gaf hij zich voluit aan dit experiment. Het klinkt als een droom, maar…
-
Veldoefening voor je interne kompas
Koers bepalen, je richting vinden en in beweging komen zijn niet alleen metaforen. Je moet letterlijk in beweging komen, en je in de fysieke buitenwereld kunnen oriënteren, om je interne kompas aan te scherpen. Naar buiten gaan en omgevingsbewustzijn maken je meer gegrond, niet alleen in jezelf, maar ook in de wereld om je heen.…
-
Het doet pijn en het is heilzaam: de volgende etappe op de Walk of Wisdom
“Ik moest me terugtrekken uit het gezinsleven om weer te voelen waar ik zelf behoefte aan heb,” vertelt Francine Postma in het boek Moderne Pelgrims. Juist op die pagina sla ik het boek open als voorbereiding op mijn eigen pelgrimstocht, de volgende etappe van de Walk of Wisdom waar ik anderhalf jaar geleden met Heike…
-
Richtingsgevoel en natuurlijke navigatie: wat kunnen we daar vandaag nog van leren?
Gisteravond kwamen eindelijk een vrij uurtje en een onbewolkte sterrenhemel samen. Na vijf minuten lopen maakten de overbelichte straten van Renkum plaats voor de donkere Veluwe. Ik zag de Grote Beer laag boven de horizon, wijzend naar de Poolster, de eerste sterren die ik steevast zoek zodra de zon ondergaat. Alsof ik mezelf er van…
-
De kracht van ontregeling
Zondagochtend om 07:15 raakten mijn voeten de verse sneeuw, en meteen waande ik me weer in Zweden. Ik wandelde met de striemende vlokken in mijn gezicht door onze stille straten naar het bos. Auto’s reden trager of niet. Het plasticafval was de dag ervoor niet opgehaald. De bijna volle maan lichtte door het wolkendek heen…
-
Ik dacht dat ik ongevoelig was voor Instagram
Als ik na een maand weer eens door mijn instagram feed scroll, voel ik direct waarom ik er mee gestopt was. Ik zie twee jonge ouders die een klimparadijs voor hun kinderen op de bovenverdieping hebben gebouwd. Daarna een reel: zo maken wij meel van tamme kastanjes, in deze online cursus leer je alles over…
-
Protest voor de Waddenzee
Heel even pakken de wind en vogels het podium. Met zo’n 700 mensen zitten we op de Zeedijk bij Holwerd, voor ons een uitgestrekt kweldergebied, daarachter een zonovergoten zee met Ameland aan de horizon. Vanaf een landbouwtrailer met microfoon vraagt voorzitter Bram ons om dertig seconden heel stil te zijn.‘Luister eens, luister eens…’ Ben ik…
-
Veldoefening in anders kijken
Lang geleden, toen er nog geen digitale camera’s waren, tekenden studenten geologie en biologie landschappen na. Ze zaten urenlang op een rots in de Alpen, of op een steiger aan een meer, keken, schetsten lijnen, keken opnieuw, werkten de lijnen bij, keken opnieuw, en opnieuw. Iedere vorm, iedere beweging en iedere kleur liep over in…
-
Ik werk aan een boek
Het lukt me al een tijdje niet om goede verhalen voor mijn website te maken. Sinds ik weer intensief aan mijn boek werk – zo’n drie lange ochtenden in de week – heb ik mijn vrije uren nodig om naar buiten te blijven gaan, of te mediteren, en het gevoel waarover ik schrijf levend te…
-
Geen grond onder onze voeten
“Als niets er wezenlijk toe doet dan blijft er weinig anders over dan het je maar zo gemakkelijk mogelijk te maken.” Dat schrijft filosoof en psycholoog Kees Vuyk in Weg van de natuur. Toen ik het boek bij de bieb in handen had, dacht ik in eerste instantie: niet wéér zo’n terug naar de natuur-boek.…
-
Natuurpelgrim: leven in eenvoud, luisteren naar de aarde
Het grote gesprek met de aarde wordt weinig gevoerd.Het is van levensbelang. Het is de basis van ons wezen, de essentie van ons bestaan. We leven in een relatie met de levende aarde. We zijn niemand zonder die relatie en zonder die aarde.De aarde spreekt als we luisteren.Net als in iedere relatie is het belangrijk…
-
Veldoefening – In gesprek met de natuur
Veel mensen vinden het moeilijk om zich met natuur te verbinden terwijl ze dat wel zouden willen. Twee maanden terug schreef ik over een manier om meditatie te verwilderen. In diezelfde tijd probeerde ik nog iets nieuws. Het valt me op hoeveel mensen over natuur praten maar zelden buiten komen. Het valt me ook op…
-
Meditatie verwilderen: kan het ook aardser?
Van mijn 22e tot mijn 27e mediteerde ik intensief bij een boeddhistische school. Ik stopte, deels omdat ik teveel pijn in mijn lichaam had, deels omdat het onnatuurlijk voelde. De hele tijd vroeg ik me af of het niet anders kon dan lange uren zittend op een kussen in een witgeschilderde ruimte. En eind augustus…
-
Pelgrimeren met dreumes (1,5): drie dagen op de Walk of Wisdom
We lopen in de Ooijpolder, ik met Heike zwaar op mijn rug. Het hoge gras is nat, de klei is nat, mijn schoenen zijn nog nat van de zomerse onweersbuien de dag ervoor, toen we uit Nijmegen vertrokken. Heike noemt alle grote dieren paarden. Dus alle koeien zijn paarden. Voor ons ligt het kerkje van…
-
Vrouwenlijn (1): op zoek naar de vrouwen in je stamboom
Stambomen worden vaak over de mannenlijn uitgewerkt, de naamgever van de familie. Waar zijn de vrouwen? Ik ging op zoek naar de moeders van mijn moeder. Omdat het belangrijk voelt die moeders beter te kennen. In deze blog het waarom en hoe. Zie onderaan mijn werkwijze als je van plan bent zoiets ook te doen.…
-
Het magische tienjarenplan: waar droom je van?
Afgelopen winter schreef ik een magisch tienjarenplan. Magisch omdat de dingen in zo’n plan vaak lijken uit te komen. En tien jaar omdat je je daar nog wel enigszins een voorstelling van kunt maken maar het ook ver genoeg is om groots te dromen. Een tienjarenplan schrijf je in één dag, in een soort ononderbroken…