Als alle weergoden samenkomen

Het nieuws stond er vol mee. Geen corona deze keer, zelfs niet de schaatspret die nog komen zou, maar een ander schijnbaar wonderlijk fenomeen: winterkampeerders. En dat in het meest gure weekend dat ik in mijn lange leven heb meegemaakt. Code rood, een sneeuwstorm, hoogwater. Alle weergoden kwamen op hetzelfde moment samen. En de natuurkampeerterreinen... Lees verder →

Minimale voorzieningen, maximaal natuur

Wildkamperen in Nederland is nauwelijks meer mogelijk, vooral na het sluiten van de paalkampeerplaatsen dit voorjaar. Ons land is te klein, te vol en de natuur wordt te vaak als discotheek gebruikt. Ik bivakkeer nog regelmatig in het wild - zonder tent, zonder vuur te maken - omdat ik na een lange fiets- of wandeltocht... Lees verder →

Huwelijksreis in het woeste Nederlandse noorden

Na ons trouwweekend stapten we op de fiets voor een exotische huwelijksreis. Ik snapte dat fenomeen nooit. Vroeger leerde je elkaar pas tijdens de huwelijksreis kennen, maar ik dacht dat het dezer dagen niet meer was dan een goed excuus voor een decadente vakantie. Nu we er zelf aan begonnen ging ik steeds meer vermoeden... Lees verder →

Favoriete natuurboeken

Voor natuurinformatie en inspiratie gebruik ik stapels boeken, in blogs verwijs ik daar regelmatig naar. Hier staan mijn favorieten. De lijst werk ik gaandeweg bij. Er is zo verschrikkelijk veel te lezen. Op zo'n lijst kunnen duizenden boeken staan. Waarom deze? Om de simpele reden dat ik ze zou missen als ze er niet zijn.... Lees verder →

Alpen: Offroad bikepacken in Tirol

We hebben de route onderweg gemaakt en steeds bijgewerkt. Slapen deden we in hotels, berghutten en in de bivakzak. Onvoorbereid op pad. Geen route, geen treinreservering, een gescheurde achterband (merkten we na een halve dag fietsen). Het was moeilijk om plannen te maken met alle continu veranderende coronaregels. Maar daardoor werd het misschien de meest... Lees verder →

Dertig jaar fietsen

Dertig jaar geleden werd ik geboren. Eerste kind. Hoera een dochter! Mijn moeder dacht dat ze een jongen zou krijgen, dan had ik Joost geheten, maar ik werd Mieke. Een dikke, blije baby die overdag niks wilde missen en 's avonds lag te huilen om alle indrukken te verwerken. Geboortedag: vrijdag 20 juli 1990Tijdstip: 11:53Geboortegewicht:... Lees verder →

De auto is een fiets

Het was een takke-eind fietsen naar Norg. 300 kilometer enkele reis, alles tegen wind. De coronacrisis was net twee weken aan de gang, we hadden wat belangrijks te doen in Drenthe, treinen komen daar niet en ik heb geen rijbewijs. Ieder ander had de auto gepakt, en voor het eerst in mijn leven had ik... Lees verder →

Thee (of wat daar voor door moet gaan)

Het was makkelijk om een cynische blog te schrijven over de koffie-obsessie van Erik, maar moeilijker om met zelfspot over thee te schrijven. Ik zag dus een keer een filmpje over een Japanse theeceremonie in de Ardennen. Nacht, kampvuur, grote gietijzeren ketel, zware kopjes, meditatieve kruiden. En het raakte me. In de thee zat een... Lees verder →

Offroad van Delfzijl naar Tilburg

Het Roots Natuurpad, bewerkt voor de fiets (439 km). Omdat ik als offroadfietser geen wandelaars tot last wil zijn, heb ik delen gelopen of naar de asfaltweg verlegd. Nederland. Waar de wandelaars op het fietspad lopen en fietsers over de wandelpaden scheuren. Er lag al jaren een routebeschrijving van het Roots Natuurpad in mijn kast.... Lees verder →

Koffie (of wat daar voor door moet gaan)

Ik heb nooit koffie gedronken. Ik denk dat ik het wel lekker vind, want ik houd van bitter. Soms neem ik een klein slokje espresso. Het is net als wanneer je voor het eerst bier drinkt. Je hele gezicht vertrekt terwijl je denkt: hier kan ik wel aan wennen. Ik heb koffiedrinken op heel jonge... Lees verder →

Schotland: Bikepacken in de Highlands

Je let even niet op, en voor je het weet ben je een bikepacker geworden. Het is de schuld van Schotland, het mooiste, vriendelijkste land op aarde, maar niet echt een fietswalhalla. Toen ik er drie jaar geleden was, schrok ik van de drukke wegen. Het schaarse asfalt in de Highlands had het zwaar te... Lees verder →

Fietsen en varen rond Texel en Vlieland

We zouden naar de Ardennen gaan maar het werd Texel. Het zijn allebei van die plaatsen die gezellig maar niet heel spannend zijn."Ik houd niet van strand," zei ik, maar we gingen toch. Erik beloofde dat het leuk werd. Zijn vader kwam van Texel, hij wilde laten zien waar ze gewoond hadden. Het werd 30... Lees verder →

Een nieuwe offroadfiets

Ik heb een nieuwe fiets besteld. Het is ongelooflijk maar waar. Na drie jaar twijfel, uitstel, nachtmerries, dromen. Het is niet zomaar wat, en daarom ga ik jullie vermoeien met een lang en technisch verhaal. De laatste fiets kocht ik toen ik 17 was. Een Giant Expedition van 800 euro, uitgekozen op hierkunjesnelenmakkelijkeenfietskopen.nl. Het was... Lees verder →

Lichtgewicht reizen: eetbare natuur

Ik mis het wandelen. De computer roept, niet alleen op het werk, maar ook als ik thuis ben, want er is ineens weer zoveel leuks te doen, zoals eindeloos reviews over lichtgewicht brandertjes lezen. Het liefste trek ik met niks de natuur in, want meer eenvoud is meer magie, maar dat is een romantisch idee,... Lees verder →

Kamperen tussen de sociale verplichtingen

Als je geen auto hebt, heb je soms een logistiek probleem. 's Ochtends had ik een vergadering in Utrecht, 's avonds een bruiloft in Uithoorn, de volgende dag een vergadering in Diemen. Tussendoor moest ik nog ergens slapen. Mijn afspraken waren op van die onmogelijke locaties waar niet echt een trein in de buurt komt.... Lees verder →

Duitsland: langzaam reizen door het Zwarte Woud

Het regende veel. Het regende zoveel, dat de bodem van de helling omlaag was gespoeld en als een plak modder de weg bedekte. En als het droog was, scheen niet automatisch de zon. Die zat achter een dikke muur van mist die de ruimte tussen de bomen en een potentieel blauwe hemel vulde. Waterstroompjes denderden... Lees verder →

Fietsvakantie in de 90s

Ik kwam deze foto's tegen in mijn oude plakboeken. Onze eerste fietsvakantie, ik zal een jaar of vier zijn. We slepen een katoenen tent mee - 3 zakken, meer dan 5 kilo - heel modern in die tijd. En op de fietskar liggen campingstoelen en een opgeklapte tafel. Aan mijn gezichtsuitdrukking te zien heb ik... Lees verder →

Groot avontuur, ook al is alles al een keer gedaan

Tot de 18e eeuw was het een achterlijk idee dat je voor je gezondheid, lol of persoonlijke ontwikkeling een berg beklom, boswandeling maakte of een strand bezocht. Het concept 'persoonlijke ontwikkeling' bestond ├╝berhaupt niet. Je overleefde, en als je iets nastreefde, was dat de ontmoeting met God in het hiernamaals. De Verlichting en Romantiek brachten... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑